و امروز نمی توانم خداحافظ را جواب گویم ....

و فردا .... ؟؟؟

سرود ملی هندوستان:

این سرود که ابتدا به بنگالی سروده شد، بعدها به زبان هندی برگردانده و به عنوان سرود ملی انتخاب شد. در این سرود از بیشتر استانهای هندوستان نام برده میشود و مردم  به وحدت دعوت میشوند.

پرچم هند :

این پرچم از سه رنگ زعفرانی در بالا، سفید در وسط و سبز پررنگ در پایین بصورت افقی  تشکیل شده که چرخی گردان(نماد چاکراها)آبی رنگی  در قسمت سفید دیده میشود. رنگ  زعفرانی نماد تهورو ایثار ، سفید نماد خلوص و صداقت ، و سبز نشان باروری و حاصلخیزی است .

حیوان ملی هند :

ببرهای هندی در سراسر دنیا مشهور هستند و از افتخارات حیات وحش هند میباشند که بخاطر هیبت و قدرتشان همواره مورد توجه بوده اند.

پرنده ملی :

اهمیت طاووس با فرهنگ هندی عجین شده است و نمادی از خدای باران و گاهاَ جنگ در اذهان است. هندیها معتقدند هنگامی که طاووس پرهایش را میگشاید، باران در راه هست. آنها حتی رقصی بنام رقص طاووسی دارند.

گاه هم دلتنگی هوس معنا می شود بی آن که بداند ....

عجیب است این آدم ....

 باز هوس دلتنگی دارد به سرش ... !

* عشق خطری است در کمین تنهاترین کس .

*برای بسیار دیدن ، از خویش چشم باید گرفتن .

* عدالت با من چنین می گوید : انسان ها برابر نیستند و برابر نیز نخواهند شد .

* تهیدستی ام از این است که دستانم هرگز از بخشیدن باز نمی ایستند .

* آن که همیشه شاگرد می ماند ، آموزگار خود را پاداشی به سزا نمی دهد .

* گوش های تیز را مژده هاست .

* پوک ترین گردو هم دوست دارد او را بشکنند .

* عدالتی را بنیاد کنید که از گناه همه می گذرد به جز قاضی تان .

* درباره ی زنان هر چه بگویی درست است !

* مرد را از زن هراس باید آن گاه که زن عاشق است . چه آن گاه است که زن همه چیز را فدا می کند و هیچ چیز دیگر را در نظرش ارجی نیست .

* کاش دست کم به کمال جانوران می بودید . زیرا جانوران بی گناهند .

* رفاقت هست ... ای کاش دوستی هم باشد .

* همه چیز زن معماست ... شیرین ترین زن نیز تلخ است .

* برترین امیدت را مقدس بشمار .

* بادا که غرورم با جنونم پرواز کند .

* آن جا که هنوز ملتی برجاست ، دولتی در کار نیست .

* شوق ما به یک دوست فاش کننده ی ماست .

* عشق هیچ گاه بی بهره از جنون نیست . اما جنون نیز هیچ گاه بی بهره از خرد نیست .

*بدترین دشمنی که با او توانی رو به رو شد ، همیشه خود تویی.

منبع : کتاب " چنین گفت زرتشت "  نوشته ی : فردریش نیچه / ترجمه ی : داریوش آشوری / انتشارات: آگاه .

از سفر می آیم

از مصاحبت یک انگور 

که به عشق دختر همسایه 

به حیاط بغلی سر می زد .

از تجارت پرسود شاخه ی بید

که سایه اش را روی پیکر زمین می پیچید .

از رفاقت عجیب گل با تیغ

که میان خون سرخ خود می غلتید .

از « حادثه ی تر عشق »

که چشم های زمان را آب می داد .

یا مجاورت پنجره ها با نور

که خواب را از چشم خاطره می ربود .

من از مساحت ابعاد رنگین منشور عشق

از کنار تقسیم رقم فاصله ها می آیم .

از سراشیبی کوه روی کره ی جغرافی

که به دریا می لغزید .

از مداومت تلاش بی شائبه ی یک عاشق

که صداقت و ایمان را به ارادت نفروخت  .

از همهمه ی برگ های لجوج اشک ،

زیر پای احساس یک بت ،

از سفر می آیم ...

از خشکی صیام  "مریم " تا رویای" دانیال " نبی

از پاشنه ی نازک پای " آشیل "

تا گوشه ی چشم درشت  " اسفندیار " می آیم .

من لطافت باران را در چشم خیس " رستم " دیدم  .

و به سوگند " سیاوش "  در میان آتش

پای آن ابر کبود باور دارم .

من درون چشمه ی " خضر " ،

بکرزایی مادر " شبدیز " را

در دل آن سنگ سیاه پاییدم .

من از سفر آشفته ی باد ،

لا به لای شاخسار بلند " طوبی" ،

از میان خاطرات " سیمرغ " در کنار آتش ،

و پریشانی هشت ساله ی " موسی "

در پیچش گیسوان دخت ِ" شعیب " ،

و طلوع گل یخ از زیر حریر مبهم " یلدا " ،

از سفر می آیم ... 

من از لرزش ساقه در دست عجول طوفان ، 

یا فاصله ی کمرنگ عبور ،

میان " لات " و " عزی "

از سفر می آیم ...

از سفری بس دراز می آیم ... 

کفش های خستگی ام بسی مهجورند ...

   ۲۸/۷/۸۸                                                 

ویژگی ها

روز بیست و پنجم ذیقعده، هم زمان با دحوالارض یعنی گسترش یافتن زمین است. در شب این روز نیز بر اساس روایتی از امام هشتم علیه السلام حضرت ابراهیم و حضرت عیسی علیهماالسلام به دنیا آمده اند. همچنین این روز به عنوان روز قیام امام زمان مهدی موعود(عج) معرفی شده است. نیز روز دحوالارض، جزء چهار روز معروفی است که روزه آن پاداش فراوان داشته و ثواب هفتاد سال روزه گرفتن دارد.

معنای دحوالارض

«دَحو» به معنای گسترش است و بعضی نیز آن را به معنای تکان دادن چیزی از محلِ اصلی اش تفسیر کرده اند. منظور از دحوالارض (گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آب های حاصل از باران های سیلابیِ نخستین فراگرفته بود. این آب ها، به تدریج در گودال های زمین جای گرفتند و خشکی ها از زیر آب سر برآوردند و روز به روز گسترده تر شدند. از طرف دیگر، زمین در آغاز به صورت پستی ها و بلندی ها یا شیب های تند و غیرقابل سکونت بود. بعدها باران های سیلابی مداوم باریدند، ارتفاعات زمین را شستند و دره ها گستردند. اندک اندک زمین هایِ مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان و کشت و زرع به وجود آمد. مجموع این گسترده شدن، «دَحو الارض» نام گذاری می شود.

برنامه های معنوی

زمین، گاهواره زندگی انسان و تمام موجوداتِ زنده است، که با تمام کوه ها، دریاها، درّه ها، جنگل ها، چشمه ها، رودخانه ها، معادن و منابع گران بهایش، نشانه ای از نشانه های آفریدگار به شمار می آید که آن را گسترانیده است. روز دحوالارض ـ روز گسترش زمین ـ روز بسیار مبارکی است و آداب و اعمال ویژه ای دارد؛ از جمله:

1. روزه داشتن که ثواب هفتاد سال عبادت را دارد.

2. احیا و شب زنده داری شب دحوالارض که برابر با یک سال عبادت است.

3. ذکر و دعا.

4. انجام غسل به نیت روزِ دحوالارض و نماز مخصوص آن.

دحوالارض در قرآن

در قرآن کریم به دحوالارض اشاره شده است. خداوند در آیه 30 سوره نازعات می فرماید: «و زمین را بعد از آن (آفرینش آسمان و زمین) گسترش داد». بر اساس نظر بیشتر مفسران، منظور از «دَحیها» در این آیه، همان دحوالارض است.

دعای روز دحوالأرض

یکی از برنامه های پیشنهادی در روز مبارک گسترده شدن زمین، خواندن دعای ویژه این روز است. در بخشی از این دعا، به مسئله دحوالأرض چنین اشاره شده است: «ای خدایی که خانه کعبه را گسترانیدی و دانه را شکافتی و سختی را برطرف ساختی، از تو می خواهم در این روز از روزهایت که حق آن را بزرگ نمودی، هر گرفتاری و مشکلی را برطرف سازی».

منبع : http://www.hawzah.net/Hawzah/Magazines/MagArt.aspx?Id=34797&PageNum=1 

نیازنوشت : ...یک نفر این جا سخت محتاج دعاست ....امیدوارم شما هم به آرزوهای قشنگتون برسید .